กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 465 ฆ่าให้เกลี้ยง
นับตั้งแต่ที่โชคชะตาแว่นแคว้นลอยเด่นอยู่เหนือศีรษะสามศอก
คนแซ่อู่อย่างเขาก็สามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจน
ตนเองไม่ได้พึ่งพาโชคชะตาแว่นแคว้นอะไรนั่นเลย ดังนั้นจึงไม่เหมือนกับพวกผู้มีพรสวรรค์เอกอุบางคนในหวนอวี่ ที่อาจถูกโชคชะตาแว่นแคว้นบงการควบคุมเอาไว้ในบางช่วงเวลา หากถึงคราวจำเป็น เขาสามารถกันโชคชะตาแว่นแคว้นออกไปนอกอาณาเขตผลมรรคได้โดยสิ้นเชิงตามแต่ใจนึก เพื่อสั่งสอนให้รู้ซึ้งว่าพลังมนุษย์ย่อมเอาชนะฟ้าลิขิตตามประสาวิถีคนดุดันได้อย่างไร
ต่อให้จะสกัดกั้นโชคชะตาแว่นแคว้นไว้ก็ตาม