เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 458 ประคองความพินาศไว้ในมือ
"พวกแกตีกันพอหรือยัง"
เทวราชอู่ที่เริ่มรู้สึกกร่อยขึ้นมาเรื่อยๆ จู่ๆ ก็เอ่ยถามเสียงเข้มขึ้นมาในจังหวะหนึ่ง
คำพูดประโยคนี้ทำเอายอดฝีมือขั้นสุดขั้วแห่งนิวอีเดนทั้งเจ็ดคนที่กำลังเจ็บปวดเจียนตายแทบจะสำลักลมหายใจสิ้นสติไปตรงนั้น
พี่เบิ้มเอ๊ย!
ตั้งแต่ต้นจนจบมีแต่นายที่กดข่มพวกเราเจ็ดคนอยู่ฝ่ายเดียวแล้วรัวหมัดใส่ไม่ยั้งชัดๆ ในการปะทะกันของอาณาเขตผลมรรค อาณาเขตของพวกเราทั้งเจ็ดแทบจะโดนรื้อทิ้งกระจุยกระจาย แม้แต่เครื่องบินรบที่บุกเข้ามาอวดเบ่งศักดายังไม่มีปัญญาเจียดแรงไปตบให้ร่วง ต้องทนกัดฟันรับการเผาผลาญที่ราวกับเตาหลอมปราณโลหิตแห่งฟ้าดินอยู่อย่างทรมาน
นี่ยังมีหน้ามาถามว่าพวกเราตีพอหรือยังอีกเหรอ
ฟ้าดินเป็นพยานด้วยเถอะ! พวกเราเคยตีทะลุการป้องกันของนายได้สักครั้งหรือยังไง