กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 456 วันสิ้นโลก
มหันตภัยที่จะส่งผลกระทบไปทั่วนิวอีเดนงั้นเหรอ?
คำพูดนี้เมื่อเข้าหูของพวกอู่เต้า กลับไม่ได้ทำให้รู้สึกแตกตื่นอะไรเลยสักนิด
ที่พังก็ไม่ใช่ข้าวของบ้านตัวเอง มีอะไรให้ต้องเสียดาย อีกทั้งยังมีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมว่า ในหวนอวี่ทุกวันนี้ ภัยพิบัติทางธรรมชาติส่วนใหญ่ล้วนถูกขั้นสุดขั้วใช้กำลังบดขยี้ทำลายได้ทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นไฟป่า คลื่นสึนามิ แผ่นดินไหว หรือพายุเฮอริเคน ขอเพียงขั้นสุดขั้วแทรกซึมและควบคุมผ่านอาณาเขตผลมรรค ร้อยทั้งเก้าสิบเก้าก็สามารถกำจัดทิ้งได้ตั้งแต่ต้นตอ หรือกระทั่งดึงมาใช้ประโยชน์ในการฝึกฝนได้ด้วยซ้ำ
ขั้นสุดขั้วก็คือภัยพิบัตินั่นแหละ
ในเมื่อเป็นภัยพิบัติเหมือนกัน จะให้มากลัวเหมือนคนธรรมดาทั่วไปได้ยังไง?