เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 428 มรดก
เรื่องของหลวงจีนปู้จั่น อู่เต้าไม่ได้รีบร้อนเข้าไปจัดการ
ไก่อย่างวัดโมเคอตัวนี้ยังไม่จำเป็นต้องรีบเชือด
อีกอย่างเขาก็อยากให้เวลาปู้จั่นได้คิดทบทวนดูให้ดี ไม่ว่าจะอย่างไร ปู้จั่นก็เติบโตมาจากการชุบเลี้ยงของสำนัก ตอนนั้นสถานการณ์คับขัน การที่เขาออกไปสู้กับจั่วขวางก็ไม่ต่างอะไรกับการไปตาย จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีอารมณ์สุดโต่งไปบ้าง ตอนนี้คงสงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว และน่าจะกำลังสับสนในใจอยู่เหมือนกัน
ยิ่งไปกว่านั้น อู่เต้ายังมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ
เทวราชอู่ที่มัวแต่วุ่นวายกับการรักษาความสงบ รักษาเสถียรภาพทั้งภายในภายนอก วางนโยบายใหม่ แขวนคอพวกต่อต้าน และเล่นเกมกวาดล้างล้างโคตร ในที่สุดก็ปลีกตัวออกมาได้ เขาโยนเสวียนอู่เทวราชของตัวเองทิ้งไว้ที่ฐานฉงหมิง แล้วมุ่งหน้าไปหาจั่วเชียนเชียนอย่างอารมณ์ดี
แค่กๆ!