เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 404 ฉันมาฆ่าแกแล้ว!
ทุกครั้งที่วิชาแท้เกิดการผลัดเปลี่ยน สำหรับอู่เต้าแล้ว ล้วนเป็นความรู้สึกสดใหม่ที่ตอบสนองต่อร่างกายโดยตรง
บางคราก็ปวดร้าวแสนสาหัส ชาหนึบ คันคะเยอ ราวกับถูกแล่เนื้อเฉือนร่างนับพันครั้ง
บางคราก็ดีขึ้นมาหน่อย คล้ายกับมีขนนกทิ้งตัวลงบนกายแผ่วเบา
ส่วนที่สบายที่สุดนั้นราวกับได้แช่อยู่ในน้ำพุร้อน รื่นรมย์ไปกับไออุ่นที่แผ่ซ่านทั่วร่าง สงบและผ่อนคลายดั่งได้หวนคืนสู่อุทรของมารดา ลอยละล่องไปตามกระแสน้ำแล้วลืมตาขึ้น จุดประกายดวงดาวทีละดวง ทว่าคราวนี้ไม่ใช่เพียงการจุดให้สว่างขึ้นธรรมดา หากแต่เมื่อดาวดวงประธานสว่างโร่ รายละเอียดภายในก็เริ่มถูกแต่งแต้มเติมเต็มขึ้นมาด้วย
หากจะกล่าวว่า ปราณโลหิตแห่งกลุ่มดาวที่อู่เต้าเคยจุดสว่างขึ้นมาก่อนหน้านี้ กลุ่มดาวทั้งเจ็ดแห่งทิศอุดรเป็นเพียงแค่ภาพวาดผืนหนึ่ง