กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 393 ฉันอยู่นี่
ในจังหวะที่มือยักษ์เน่าเปื่อยข้างนั้นพุ่งทะลวงออกมาด้วยพลังอำนาจราวกับจะทิ่มแทงท้องฟ้าของสำนักยมโลกให้ทะลุ แล้วฟาดกระหน่ำลงใส่ศาลหลักเฉิงหวงอย่างเหี้ยมโหดด้วยอานุภาพถล่มฟ้าทลายแผ่นดิน!
เหล่าภูตผีเทวาก็พบกับหายนะ!
ภูตผีเทวาส่วนหนึ่งเมื่อต้องเผชิญหน้ากับอสูรบรรพกาลที่จู่ๆ ก็โผล่พรวดขึ้นมาจากชีพจรน้ำหวงเฉวียน ท่ามกลางความสะพรึงกลัวอันมหาศาล พวกมันต่างตอบสนองไม่ทันแม้แต่น้อย ชั่วพริบตาเดียวก็ถูกน้ำแห่งเก้าบาดาลที่สาดซัดพวยพุ่งกลืนกินไปจนสิ้น กรีดร้องโหยหวนขณะถูกฉุดกระชากดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของเหวลึกไร้ก้นอันไกลโพ้น ขั้วหยินสุดขีดที่ตามทฤษฎีแล้วไม่มีสิ่งใดสามารถหนีรอดออกมาได้