เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 383 ขั้นสุดขั้ว บรรลุแล้ว
ขั้นสุดขั้วไม่ใช่ระดับพลัง หากแต่มันคือสถานะหนึ่ง
เรื่องนี้อู่เต้ารู้มานานแล้ว
กล่าวคือ แม้ว่าคุณจะทะลวงสู่ขั้นสุดขั้วได้แล้ว แต่หากปราศจากการสั่งสมของกาลเวลาเพื่อแผ่ซึมซาบลมปราณและโลหิตภายนอกไปจนถึงขีดสุด ในช่วงเวลาสั้นๆ นั้น ถึงคุณจะก้าวข้ามเข้าสู่ขั้นสุดขั้วได้รวดเร็วเพียงใด ทว่าแรงเสริมพลังที่มอบให้จริงๆ ก็ยังคงแผ่วเบาอย่างยิ่ง ห่างไกลจากความทรงพลังระดับเว่อร์วังแบบคนธรรมดาสวมเกราะเพาเวอร์สูทอยู่มากโข
แม้กระทั่งวิธีทะลวงขั้นสุดขั้วที่บ้าระห่ำและไม่สนผลลัพธ์ที่สุดในจูเซี่ยยุคปัจจุบันก็ยังเป็นเช่นนี้
ส่วนวิชาชิงวิญญาณที่อู่เต้าใช้นั้น ย่อมไม่เป็นข้อยกเว้นเช่นกัน
ไม่เป็นข้อยกเว้นจริงหรือ
หรือว่าแท้จริงแล้ว วิชาที่อู่เต้ากำลังฝึกฝนอยู่นั้นใช่วิชาชิงวิญญาณจริงหรือเปล่า
ตามความเป็นจริง ผู้บัญชาการอ้วนไม่มีทางคิดร้ายต่ออู่เต้า สิ่งที่มอบให้แก่รุ่นน้องที่มีข้อตกลงร่วมกันคนนี้ก็คือวิชาชิงวิญญาณจริงๆ ซ้ำยังแทรกวิชารินจิตและวิชากลไกพร้อมมีหมายเหตุจากหยาดเหงื่อแรงกายของเขาคอยชี้แนะ ซึ่งย่อมช่วยให้อู่เต้าเลี่ยงทางอ้อมได้มากมาย เพื่อก้าวข้ามสถานะถาวรที่ไม่สามารถใช้การเพิ่มแต้มอัปเกรดให้สำเร็จได้โดยตรง
ทว่าปัญหาดันเกิดขึ้นที่ตัวของอู่เต้าเอง