เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 380 สงสัยว่าจะสุดโต่งไปหน่อย
นับตั้งแต่ก้าวเข้าสู่ขั้นเบิกคลังขั้นเก้าเป็นต้นมา อู่เต้าก็พยายามที่จะไขว่คว้าพลังแบบขั้นสุดขั้วนั้นมาโดยตลอด
นั่นคือการผนึกและตรึงพลังเลือดลมที่เอ่อล้นอยู่เหนือตราเทพ รวมถึงพลังเลือดลมที่เกินขีดจำกัดเก้าขั้นของร่างกายมนุษย์เอาไว้ เพื่อให้ได้พลังแท้และพลังเลือดลมที่แผ่ขยายออกไปได้อย่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้น หากจะเปรียบว่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเบิกคลังขั้นเก้าคือตัวเปล่าไร้ชุดเกราะ เช่นนั้นขั้นสุดขั้วก็เทียบเท่ากับการสวมชุดเกราะพลังงานทับลงไปบนร่างเปล่านั้นเอง!
ทว่าสิ่งที่ต่างจากผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นก็คือ ตัวอู่เต้าที่เดินบนวิถียุทธ์แท้นั้น มีพลังต่อสู้อยู่ในระดับขั้นสุดขั้วได้ด้วยการพึ่งพาพลังเสริมของร่างกายเนื้อล้วนๆ หากให้ร่างกายระดับท้าวจตุโลกบาลเช่นนี้สวมชุดเกราะพลังงานเข้าไปอีก พลังทำลายล้างก็จะซ้อนทับกันจนพุ่งทะยานสู่สภาวะสุดเว่อร์วังในทันที
แต่ปัญหาก็คือ
ชุดเกราะพลังงานภายนอกชุดนี้รักษาสภาพไว้ได้ยากมาก ทั้งยังต้องการให้ผู้ใช้ใช้เวลาสั่งสมและหล่อหลอมมันอย่างยาวนานโดยไม่อาจคลายสมาธิได้เลย เผลอไผลไปแค่วูบเดียว พลังเลือดลมที่ควบแน่นภายนอกก็อาจมลายหายไปในพริบตา ทำให้หยาดเหงื่อแรงกายที่เพียรพยายามมาเนิ่นนานสูญเปล่าไปทันที ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดใจอย่างยิ่ง
ตามที่ผู้บัญชาการอ้วนกล่าวไว้