กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 357 ผมชื่ออู่เต้า
น้ำเสียงของอู่เต้าเรียกได้ว่าสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่ง
ไม่ว่าเดรัจฉานที่เขากล่าวถึงจะก่อกรรมทำเข็ญอะไรไว้ หรือสร้างความโกรธแค้นให้ฟ้าดินผู้คนเพียงใด เขาก็สามารถเล่าโศกนาฏกรรมเหล่านั้นรวมถึงคดีฆ่ายกครัวได้อย่างมีเหตุผลจนเกือบจะเลือดเย็น คนที่โกรธจนเลือดขึ้นหน้าแล้วยอมแตกหักแลกชีวิตกันไปข้างสุดท้ายก็เป็นแค่คนส่วนน้อย คนส่วนใหญ่เพื่อความอยู่รอดจำต้องกล้ำกลืนฝืนทน เฝ้าหวังว่าฟ้าจะส่งท่านเปาผู้เที่ยงธรรมลงมาทวงความยุติธรรมให้ สุดท้ายก็ยังเป็นแค่ภาพลวงตาที่วาดหวังไว้
ผลลัพธ์น่ะหรือ...