กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345 ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
ครืนนน!!!
แผ่นดินที่สั่นสะเทือนในเวลานี้ราวกับมีเทพสายฟ้าระดมทุบพื้นอย่างบ้าคลั่ง กายธรรมทั้งสองร่างที่พัวพันคลุกวงในส่งเสียงคำรามพลางสาดประกายแสงเทวะออกมา ลำแสงแค่สายเดียวก็กวาดเอาคลื่นโคลนระลอกใหญ่สาดซัดขึ้นมาจากผืนดินรกร้างเน่าเปื่อย ทั้งสองฝ่ายที่ยังคงพัวพันกันอยู่ต่างสัมผัสได้ตรงกันว่าอีกฝ่ายรับมือได้ยากเย็นยิ่งนัก
แข็งแกร่งมาก!
ตอนที่ถูกเก้าเศียรของเซียงหลิ่วเลื้อยพันขึ้นมาหมายจะรัดตรึงกายธรรมของตนให้แหลกคามือนั้น อู่เต้าก็สัมผัสได้จากการแลกหมัดซัดกันเนื้อแนบเนื้อว่า พละกำลังของอีกฝ่ายกลับไม่ได้ด้อยไปกว่าตนเองสักเท่าไรเลย!
นี่มันเป็นไปได้ยังไง?
เรื่องของตัวเองย่อมรู้ดีแก่ใจที่สุด