กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 336 ฉันคืออู่ซินจั๋ว
สำหรับเหล่ายอดฝีมือกายธรรมที่รี่มาจากทางทิศเมืองซาโจวพวกนี้
แน่นอนว่าอู่เต้าไม่มีทางปั้นหน้ายิ้มให้อยู่แล้ว พวกมึงตาบอดหูหนวกกันหมดหรือไงวะ เรื่องชั่วช้าสารเลวบนเกาะซวงซานมากมายขนาดนี้เสือกมองไม่เห็น ปู่อู่อุตส่าห์มาช่วยล้างบางสั่งสอนไอ้พวกระยำให้ แต่พวกแกกลับทำตัวเหมือนหมาปั๊กแลบลิ้นห้อยวิ่งโร่กันเข้ามาเนี่ยนะ
ศักดิ์ศรีหายไปไหนหมดวะ!
ศักดิ์ศรีของผู้ฝึกยุทธ์อยู่ตรงไหนกัน!
ไอ้พวกสุนัขไร้กระดูกสันหลังยังกล้ามาเห่าต่อหน้าปู่อู่อีก ไปตายซะเถอะ!