เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 303 เทพมงคล
'นี่ผมอยู่ที่ไหนเนี่ย? หรือว่าผมตายไปแล้วจริงๆ?'
ตอนที่ฟื้นคืนสติจากความมึนงงหนักอึ้งอันเลือนราง อู่เต้ารู้สึกเพียงว่าร่างกายตัวเองอ่อนเพลียเอามากๆ ราวกับออกกำลังกายเกินขีดจำกัดมาทั้งวัน เรี่ยวแรงทั้งหมดถูกสูบไปจนเกลี้ยง ทำได้แค่ประคองสติสัมปชัญญะไว้ในระดับต่ำสุดเท่านั้น
ยังดีที่ความอ่อนเปลี้ยเพลียแรงนี้สลายตัวไปอย่างรวดเร็ว
อู่เต้าครางฮือออกมาด้วยความสบายตัวราวกับกำลังแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อน ในฐานะที่มีกายธรรมเสวียนอู่เทวราช เขาย่อมไวต่อธาตุน้ำมากที่สุด เขาสัมผัสได้ว่าตนเองกำลังดื่มด่ำพลังธาตุน้ำอันเยือกเย็นบริสุทธิ์ยิ่งยวดเข้าไปอึกใหญ่ และเปลี่ยนพลังที่ชุบชีวิตคนตายสร้างเนื้อหุ้มกระดูกนี้มาฟื้นฟูร่างกายตนเอง
กายธรรมที่ชำรุดทรุดโทรมกำลังได้รับการซ่อมแซม
แขนขาที่สูญเสียไปกำลังงอกขึ้นมาใหม่