กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299 ลอบโจมตี
หลังจากแยกกับลวี่หยงตรงบริเวณโรงพยาบาลที่กลายสภาพเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว อู่เต้าก็หาซอกมุมเงียบสงบพักผ่อนเพื่อรอให้เพื่อนร่วมงานคนนี้คัดลอกพิกัดเชื่อมต่อจิตสำนึกส่งต่อให้ทุกคน ถือโอกาสอู้งานมาจัดระเบียบเรื่องราวในหัวไปพลางๆ อารมณ์ประมาณว่าเตรียมไฟล์ PPT ไว้ล่วงหน้า จะได้เอาไปรายงานผู้นำได้ทันที
ทว่าหลังจากแยกกันแล้ว
อู่เต้ากลับขมวดคิ้วมุ่นโดยไม่รู้ตัว
เขารู้สึกว่าลวี่หยงมีอะไรแปลกๆ บอกไม่ถูก คล้ายกับว่าเพื่อนร่วมงานคนนี้พูดจาเบลอๆ เล็กน้อย ไม่ใช่เรื่องตรรกะทางภาษา แต่เป็นความรู้สึกประหลาดที่เหมือนมีบางอย่างผิดที่ผิดทางขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
แต่อู่เต้าก็ไม่ได้คิดอะไรต่อให้ลึกซึ้ง