เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 280 การสร้างวิญญาณวีรชน
“คนที่หายตัวไปไม่ใช่คนกลุ่มหนึ่ง แต่เป็นระเบิดเวลาฝูงหนึ่ง และอาจลุกลามกลายเป็นเนื้อร้ายฝูงหนึ่งที่หากแพร่กระจายออกไป ก็จะยิ่งทำให้ผู้คนฆ่าตัวตายมากขึ้นไปอีก...” อู่เต้าพึมพำกับตัวเอง ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมจู่ๆ หอปราบยุทธ์ถึงได้ออกคำสั่งฉุกเฉิน เรียกระดมนายกองขั้นเบิกคลังระยะปลายให้เข้าร่วมปฏิบัติภารกิจ
ทูตปราบมารขั้นเบิกคลังขั้นแปดหายตัวไปอย่างลึกลับ
โลกที่ดำรงอยู่ในคอมพิวเตอร์
มีเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเบิกคลังระยะปลายเท่านั้น ถึงจะมีคุณสมบัติพอจะเข้าร่วมภารกิจนี้ได้ เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์กายธรรม ไม่อย่างนั้นก็คงไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะเอาตัวรอด ถ้าเช่นนั้นก็จงไปทำงานสนับสนุนรักษาความสงบเรียบร้อยเสียเถอะ
แต่อู่เต้าก็ยังรู้สึกประหลาดใจอยู่ดี
เขายกน้ำขึ้นมาจิบพลางเอ่ยถามด้วยความสับสนมึนงงอย่างยิ่ง
“มิติที่อยู่ในคอมพิวเตอร์นั่นมันคืออะไรกันแน่ แล้วอีกอย่าง ทำไมมนุษย์เทียมถึงใช้คอมพิวเตอร์เป็นด้วย หรือว่าในถ้ำสวรรค์เผิงไหลจะมีผลิตภัณฑ์ล้ำยุคของสำนักสรรพวิชาแบบนี้อยู่ด้วยเหมือนกันงั้นเหรอ”
“เธอยังจำข้อมูลมนุษย์เทียมแห่งถ้ำสวรรค์เผิงไหลที่ฉันเคยบอกไปก่อนหน้านี้ได้ไหม” เหมยฟูจื่อเอ่ยเรียบๆ
“จำได้แน่นอนครับ”