กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254 เช็กบิล
"คำพูดนี้นายอย่าให้พวกตาแก่บ้าเคราขาวพวกนั้นได้ยินเชียว ไม่งั้นพวกเขาถลกหนังนายแน่"
หลี่ฮวยหัวเราะร่าพลางเอ่ยแซว
"ผมพูดอะไรผิดไปเหรอ" อู่เต้านึกว่าตัวเองพูดอะไรผิดไป
"เปล่า นายพูดถูกเผงเลยต่างหาก ถ้าพวกตาแก่บ้านั่นเห็นว่านายคิดได้ใกล้เคียงกับพวกเขา คงกระตือรือร้นชวนนายเข้าร่วมกลุ่มด้วยแน่ อ้างอย่างไพเราะว่าจะปรับแต่งวิชาแท้และกายธรรมสารพัดแบบให้เข้ากับนายโดยเฉพาะ แต่ความจริงแล้วพวกเขาแค่อยากแยกชิ้นส่วนนายเป็นชิ้นๆ เท่านั้นแหละ" หลี่ฮวยทำหน้าเหมือนไม่อยากจะนึกถึงอดีต
บอกตามตรง เขาไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร
ว่าทำไมชื่อลั่วเฟิ่งถึงได้เลี้ยงดูพวกคนบ้าที่ไร้ยางอายและศีลธรรมกลุ่มนี้ไว้
แต่เขาก็ไม่ได้เป็นนายพลเสียหน่อย จึงไม่คิดอะไรให้มากความ