กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 245 บ้าหลุดโลก
เข้าสู่ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว แถบอวิ๋นโจวนี้แม้จะเป็นตอนกลางวันแสกๆ ก็ยังแผ่ไอลมหนาวเยียบออกมาจางๆ
ข้อมูลที่เหมยฟูจื่อเปิดเผยออกมา ยิ่งทำให้ความหนาวเหน็บนี้แทรกซึมลึกไปถึงกระดูกดำ
แม้แต่คนสมองกล้ามอย่างอู่เต้าก็ยังสัมผัสได้ถึงความหวาดผวาที่สิ่งคล้ายมนุษย์เหล่านั้นนำพามา เขาหรี่ตาลงโดยไม่รู้ตัว คงเป็นเพราะความรู้สึกคุกคามหลังได้ครอบครองพลัง แล้วพลันพบว่ารอบตัวกลับมีจุดที่ไม่ปลอดภัยแฝงอยู่ ใครจะไปคาดคิดว่าในสังคมมนุษย์จะมีคนกลุ่มหนึ่งแฝงตัวอยู่ กลุ่มคนที่เหมือนกับมนุษย์แทบทุกระเบียบนิ้ว ทว่ามันกลับไม่ใช่มนุษย์
"เรื่องนี้ มีแค่คุณกับผมสองคนที่รู้เหรอครับ"
อู่เต้าเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะเอ่ยปากถาม