เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 229 หน้าตา
เมื่อวิชาแท้อีกสองวิชาที่เหลือได้รับการเสริมแกร่งจนเสร็จสิ้น และยกระดับขึ้นสู่ขีดสุดของขั้นเบิกคลังขั้นหก
อู่เต้าที่ถูกโอบล้อมอยู่ท่ามกลางลูกบอลไท่เก๊กซึ่งหมุนวนด้วยความเร็วสูง ในที่สุดก็สะสมพลังได้เต็มเปี่ยม ม่านพลังที่สัมผัสได้ถึงขีดจำกัดซึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าโดยไม่ต้องพึ่งพาเมล็ดเคราะห์ แต่อาศัยการเสริมพลังรอบด้านจากระบบวิชาแท้ของตนเอง ถูกเขาถีบเปิดออกอย่างง่ายดายถึงเพียงนั้น ในจังหวะนั้นอู่เต้ารู้สึกเพียงว่า พลังแท้และลมปราณโลหิตคล้ายจะกำลังขุดลึกลงไปยิ่งกว่าไขกระดูกเสียอีก!
เงาร่างมายาเสวียนอู่อันควบแน่นพลันหลอมรวมเข้าสู่ทั่วร่างของพ่อหนุ่มอู่เสียงดังกึกก้อง กลายสภาพกลับเป็นดวงดาราสุกสว่างอีกครั้ง กลุ่มดาวฤกษ์ที่ทำหน้าที่ของตนเองก็ไม่ปรากฏสิ่งผิดปกติใดอีก
อู่เต้าที่กลับคืนสู่ร่างจริงค่อยๆ ลืมตาขึ้น
ประตูเทวะรอบที่เจ็ด!
บัดนี้!
ขั้นเบิกคลังขั้นเจ็ด สำเร็จแล้ว!
‘เมื่อกี้ เหมือนมีอะไรมาบ่นพึมพำอยู่ข้างหูฉันหรือเปล่านะ’