เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 183 ฆ่าฉันที
นึกไม่ถึงว่าสถานที่เล็กๆ แบบนี้จะมีการวางค่ายกลไว้ด้วย แถมยังทำให้ตนเองติดกับโดยไม่รู้ตัว
อู่เต้าอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วมุ่น
ทำแบบนี้ได้อย่างไรกัน
ภายใต้สายตาที่จ้องมองมาจากรูปปั้นรอบทิศ แม้จะเป็นคนที่มีเจตจำนงแน่วแน่ยากจะสั่นคลอนอย่างอู่เต้า ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเกิดความกระวนกระวายใจขึ้นมาเล็กน้อยในวิหารรองอันสลัวราง เขาน่าจะยังไม่ถูกจับได้ ค่ายกลนี้ส่งผลกระทบแบบไม่เลือกหน้า ต้องกุมเคล็ดลับบางอย่างไว้เท่านั้นถึงจะเข้าออกได้อย่างราบรื่น
ถ้าเป็นที่อื่น
อู่เต้าคงทักทายถึงบุพการีของอีกฝ่ายไปแล้ว จากนั้นก็รื้อวิหารผุๆ นี่ให้สิ้นซาก แล้วทุบแท่นตะเกียงพวกนี้ทิ้งเสีย ทว่ายามนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะแหวกหญ้าให้งูตื่น จึงทำได้เพียงขมวดคิ้วขบคิดหาทางออก
จางเถียโข่วและเจิ้งหยางจื่อต่างเคยกล่าวไว้
ค่ายกลและฮวงจุ้ยทั้งมวล แท้จริงแล้วล้วนอาศัยชีพจรปฐพีในการสร้างกลไกการไหลเวียนภายในขึ้นมา และบรรลุผลลัพธ์ของอภิญญาเวทมนตร์บางประการผ่านกลไกนี้ ขอเพียงคล้อยตามการไหลเวียนหรือตัดวงจรให้ขาดสะบั้นก็สามารถทำลายค่ายกลได้ทั้งสิ้น พื้นที่ในวิหารรองแห่งนี้มีจำกัด หากจะมีสิ่งใดที่ตรึงการไหลเวียนตามธรรมชาติของชีพจรปฐพีเอาไว้ ก็คงมีอยู่เพียงสิ่งเดียวเท่านั้น
แท่นตะเกียง!