เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 172 สยบอยู่หมัด
เสิ่นเทียนเหอล้มละลายแล้ว ล้มละลายในชั่วข้ามคืน
แม้จะบอกว่าเป็นสิ่งที่เขาจัดการวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้วก็ตาม
หลังจากจัดการอ่างรวมสมบัติเสร็จสิ้น เขาก็นำทรัพย์สินเงินทองทั้งหมดบริจาคเป็นการกุศล อะไรควรบริจาคก็บริจาค อะไรควรขายก็ขาย ไม่เก็บไว้เลยสักชิ้นเดียวโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย การที่มหาเศรษฐีระดับตำนานผู้นี้สิ้นเนื้อประดาตัวในชั่วข้ามคืนจนเหลือเพียงคฤหาสน์บรรพชนอันว่างเปล่าหลังนี้ จึงชวนให้ผู้คนอดทอดถอนใจไม่ได้จริงๆ
ดูยังไงก็ไม่เหมือนประเภทที่ผลาญพันตำลึงทองหมดสิ้นแล้วจักหวนคืนมาใหม่เลยสักนิด
สำหรับเสิ่นเทียนเหอแล้ว
หลังจากนอนหมดสภาพเป็นศพไปหนึ่งวันเต็ม เขาก็บากหน้าไปขอยืมเป๋าเชาจากอู่เต้ามานิดหน่อย แล้วออกไปหาซื้อเป็ดไก่เนื้อปลา รวมถึงเนื้อวัวสดๆ จากหมู่บ้านใกล้เคียง ทั้งยังขอยืมหม้อมาใบหนึ่ง จากนั้นก็มานั่งล้อมวงกินหม้อไฟร้องเพลงอย่างครึกครื้นกับพวกเขาทั้งห้าคนในคฤหาสน์บรรพชน
"ผมว่านะเถ้าแก่เสิ่น คุณจะไม่เหลือเก็บไว้ให้ตัวเองบ้างเลยเหรอ"
จอมทวนชาดที่กำลังดูดไขกระดูกวัวจนปากมันแผล็บยกมือปาดลวกๆ แล้วก้มหน้าก้มตาดูดต่ออย่างเมามัน
แรงดูดระดับนั้นทำเอาคนอื่นๆ อดหัวเราะพรวดออกมาไม่ได้