เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 131 นายกองเสื้อปักวัยสิบเจ็ดปี
ย่านการค้าเป่าซาน
ในฐานะหนึ่งในยี่สิบแปดย่านการค้าของผู่ไห่ อู่เต้าได้สัมผัสกับปัญหารถติดที่นี่ ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่จะพบได้เฉพาะในพื้นที่เจริญรุ่งเรืองระดับแนวหน้าของจูเซี่ยเท่านั้น และยังสะท้อนให้เห็นว่าผู้คนในบางพื้นที่ครอบครองรถยนต์กันมากแค่ไหน ประกอบกับกฎหมายจราจรที่ยังไม่สมบูรณ์ จึงมักจะได้เห็นฉากซิ่งทะลุนรกโผล่มาบนท้องถนนอยู่บ่อยครั้ง
พูดแบบนั้นอาจจะดูเกินจริงไปหน่อย
แต่พอเบียดขึ้นรถเมล์มาได้
อู่เต้าก็เห็นอุบัติเหตุเฉี่ยวชนบนถนนไปหลายคดีจริงๆ ทว่าล้วนไม่ร้ายแรงอะไร บรรดาเจ้าของรถที่ไม่เดือดร้อนเรื่องเงินต่างไม่มีความคิดที่จะเรียกร้องค่าเสียหายจากอีกฝ่ายแม้แต่น้อย พวกเขาเพียงเปิดกระจกรถแล้วตะโกนบอกสถานะความเป็นมาของตน พอประเมินแล้วว่าฐานะไม่ได้ห่างชั้นกันเท่าไหร่ ก็เอ่ยทักทายฝีมือการขับรถและบรรพบุรุษของอีกฝ่ายอย่างอบอุ่น
ช่างเป็นภาพที่กลมเกลียวอะไรเบอร์นี้
อู่เต้าเห็นแล้วถึงกับอุทานว่าช่างศิวิไลซ์จริงๆ สมกับเป็นผู่ไห่ ขนาดด่าบุพการียังฟังดูผู้ดีมีสกุลขนาดนั้น ขืนเป็นเขาล่ะก็ คงด่าจนอีกฝ่ายสงสัยในการมีอยู่ของชีวิต ความดันพุ่งปรี๊ด สติแตกยับเยินไปแล้ว จากนั้นค่อยใช้กำปั้นสั่งสอนมารยาทแบบเนื้อแนบเนื้อ ให้อีกฝ่ายได้ตระหนักถึงคุณค่าของชีวิตเสียใหม่
ด้วยอารมณ์แบบคนมาเที่ยวชมละคร