เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 129 คนคลั่ง
อันที่จริงสภาพจิตใจของอู่เต้าในเวลานี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่ขับรถบีเอ็มดับเบิลยูอยู่ดีๆ แล้วพลันเหลือบไปเห็นไร่แตง จนอดรนทนไม่ไหวอยากจะแอบขโมยแตงโมสักลูกเพื่อรำลึกความหลัง
ชาติก่อนเคยดูภาพยนตร์กองโจรทางรถไฟกระโดดเกาะโบกี้
ตอนนั้นอู่เต้าก็คิดขึ้นมาว่า ถ้ามีโอกาสตัวเองก็อยากจะทะยานตัวขึ้นไปบนรถไฟบ้าง เอาให้สะใจสักรอบ
ดังนั้นคราวนี้ที่ต้องไปรับตำแหน่งที่ผู่ไห่ เขาจึงไม่ได้บอกใครเลยว่าจะเดินทางไปอย่างไร ทั้งหมดก็เพื่อจะได้กระโดดเกาะรถไฟนี่แหละ! และเพื่อให้แผนการสำเร็จ เขายังอุตส่าห์หาแผนที่เส้นทางรถไฟมานั่งดูอยู่ทั้งคืน พอระบุทิศทางและตำแหน่งแน่ชัดแล้ว ก็ตระเตรียมตัวอย่างเบิกบานใจ ความสุขของผู้ชายนี่มันช่างเรียบง่ายเหลือเกิน!
เรียบง่ายเสียจนแค่ปลาติดเบ็ดสักตัว เจอท่อนไม้ทรงสวยๆ สักอัน หรือจุดประทัดโยนใส่กองอึหัวเราะคิกคัก โดยเนื้อแท้แล้วมันก็ไม่ต่างกันเลยสักนิด
ไม่นานอู่เต้าก็รอจนเจอรถไฟขบวนที่ต้องการ
รถไฟขบวนนี้แล่นเร็วมาก เสียงลมหวีดหวิว เสียงกึกก้องกระหึ่มครืนๆ เมื่อแล่นผ่านแถบพื้นที่ราบแถวนี้ไม่มีทีท่าว่าจะชะลอความเร็วลงแม้แต่น้อย
คนธรรมดาคิดจะขึ้นไปนับว่ายากเย็นแสนเข็ญ