เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 121 ภาพเหมือน
"บ้านของผู้น้อยซอมซ่อ ไม่มีอะไรจะรับรองท่านนายกอง มีเพียงน้ำชาหยาบๆ พอให้ท่านดื่มแก้กระหายขอรับ"
ด้วยความหวาดกลัวขุนนางฝ่ายบู๊
เหยียนซานจึงตัวสั่นงันงกต่อหน้าอู่เต้าที่มาเยือนถึงบ้าน ด้วยกลัวว่าจะต้อนรับขับสู้ไม่ดีพอจนทำให้ข้าราชการผู้ใหญ่ท่านนี้โมโห แล้วสั่งคนจับตนใส่กุญแจมือลากเข้าสำนักเหยี่ยวเหินไปซ้อมสักยก เขาสังเกตเห็นพวกมือปราบที่ยืนรอรับคำสั่งอย่างว่าง่ายอยู่ข้างนอกแล้ว ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นมือปราบที่ดุดันเยี่ยงหมาป่าเสือดาวจะสงบเสงี่ยมเจียมตัวถึงเพียงนี้มาก่อน
เห็นได้ชัดว่าเหยียนซานคิดมากไปเอง
อู่เต้าไม่ได้รังเกียจรังงอนชาหยาบ ยกขึ้นดื่มรวดเดียวหมดจอก
เขาเปิดประเด็นตรงไปตรงมา
เอ่ยถามเหยียนซานว่าที่บ้านมีบันทึกที่เกี่ยวข้องกับกองทัพซ่งยุคหลัง หรือสมุดโบราณจำพวกชีวประวัติบรรพบุรุษบ้างหรือไม่ ซึ่งเหยียนซานก็ให้คำตอบที่ถือว่าไม่เลวร้ายแต่ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรนักแก่อู่เต้า
ตั้งแต่เด็ก เหยียนซานเติบโตมากับการฟังพ่อแม่เล่าเรื่องของท่านแม่ทัพน้อยผู้เป็นบรรพบุรุษ
สิ่งที่เขารู้จึงมีเพียงแค่เรื่องเล่าเท่านั้น