เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 116 ทางกลับบ้าน
อย่างที่โบราณว่าไว้ ร่ำรวยมั่งมีแล้วไม่กลับบ้านเกิด ก็เหมือนสวมชุดผ้าไหมแพรพรรณเดินเฉิดฉายในความมืดมิด
แล้วอู่เต้าร่ำรวยมั่งมีหรือยัง
ตอนนี้ยังไม่เชิง ทว่าในความเป็นจริงเขาก็ยกระดับชนชั้นในสังคมจูเซี่ยสำเร็จแล้ว ในฐานะผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเบิกคลังย่อมกล่าวได้อย่างเต็มปากว่าตนเองเป็นชนชั้นปกครองโดยพฤตินัย นี่คือสิทธิประโยชน์ตามนโยบายของจูเซี่ยที่จับต้องได้จริง และยังเป็นแรงผลักดันให้ผู้คนมากมายพยายามเปลี่ยนชะตาชีวิตตนเองด้วยการฝึกวรยุทธ์และพากเพียรเล่าเรียน
การบรรลุขั้นเบิกคลังนั้นยากเย็นกว่าการเป็นนายช่างกลอยู่มากโข
นายกองหานเคยแจกแจงสิทธิประโยชน์ให้อู่เต้าฟังไว้ไม่น้อย
อย่างเช่นการยกเว้นภาษี พ่อค้าวาณิชจำนวนมากถึงกับยอมควักเงินจ่ายเพื่อขอฝากกิจการไว้ใต้ชื่อคุณ ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องราวในท้องถิ่น หากไม่อยากเดินทางไกลไปถึงศาลาว่าการ ขณะเดียวกันอำนาจตระกูลก็เอื้อมไม่ถึง เวลามีข้อพิพาทต้องคลี่คลาย ผู้คนก็มักจะเชิญคุณไปทำหน้าที่พยานและผู้ตัดสิน ซึ่งเท่ากับว่ามีอิทธิพลต่อความเป็นไปในหมู่ราษฎร และเวลาขุนนางท้องถิ่นจะจัดการเรื่องใด ก็ยังต้องเชิญคุณไปร่วมปรึกษาหารือด้วย
สิทธิประโยชน์ทั้งในที่แจ้งและในทางลับทำนองนี้มีอยู่อีกนับไม่ถ้วน
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมคนที่ยกระดับชนชั้นสำเร็จมักจะได้รับการเรียกขานด้วยคำยกย่อง อย่างจอมทวนชาดที่บรรลุขั้นเบิกคลังแล้วยังเป็นผู้ร้ายหลบหนีคดี ถือเป็นส่วนน้อยจริง ๆ ทว่าถึงเขาจะเป็นผู้ร้ายหลบหนีคดี ก็ยังใช้ชีวิตได้อย่างอิสระเสรีอยู่ดี