0102 บทที่ 102 รวมตัวอีกครา (ขอบคุณรางวัลผู้นำพันธมิตรจาก lennon)

บทที่ 102 รวมตัวอีกครา (ขอบคุณรางวัลผู้นำพันธมิตรจาก lennon)

คำว่า ‘วาสนา’ นั้นช่างมหัศจรรย์เกินบรรยาย

ที่แท้บิดาของหลูก่งและอาของไป๋ซืออวี๋ต่างเป็นพ่อค้าในผู่ไห่ ทั้งยังเป็นกลุ่มผลประโยชน์ร่วมที่พึ่งพาอาศัยและผูกพันกันอย่างลึกซึ้ง อีกทั้งไป๋จ้าอวิ๋นอาของไป๋ซืออวี๋ดูเหมือนร่างกายจะมีปัญหาบางอย่าง บากบั่นมาหลายปีจนประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ทว่ากลับไร้ทายาทแม้แต่คนเดียว จึงรักและเอ็นดูไป๋ซืออวี๋เป็นอย่างยิ่ง

ทางด้านหลูก่งเมื่อรู้ว่าพลังฝึกตนในวิถียุทธ์ของอู่เต้าประสบความสำเร็จ

ก็ตั้งใจจะมาเยี่ยมเยียนสหายสนิทที่อวี้ซานสักหน่อย

พอดีว่าเมื่อวันก่อนได้พบกับไป๋ซืออวี๋ในงานเลี้ยง ทั้งสองคนพูดคุยกันจนบังเอิญเอ่ยถึงอู่เต้า รู้สึกทึ่งในความบังเอิญของโชคชะตา จึงนัดแนะกันว่าวันนี้จะนำของขวัญมาเยี่ยมเยียนอู่เต้าด้วยกัน

เมื่อหลูก่งเล่ามาถึงตรงนี้ สีหน้าก็แฝงแววล้อเลียนอย่างเห็นได้ชัด

คล้ายกำลังบอกสหายสนิทของตนว่า เจ้าหนุ่ม ร้ายไม่เบาเลยนะ ไม่เปิดเผยตัวตนสักนิด กลับคว้าหัวใจของหญิงงามหยาดเยิ้มมาครองได้อย่างเงียบเชียบแต่แรก โบราณว่าสาวงามคู่กับวีรบุรุษ การที่อู่เต้าช่วยสาวงามเอาไว้ จึงทำให้หญิงสาวบ้านทุ่งผู้รู้ความอย่างไป๋ซืออวี๋มอบใจให้เขาอย่างลับๆ จริงๆ