เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 78 เมล็ดเคราะห์สีขาว
สิ้นเสียงพูด ผิวหน้าของหัวหน้าทหารก็กระตุกเกร็งบิดเบี้ยวอย่างผิดธรรมชาติ พริบตาเดียวก็กลายสภาพเป็นใบหน้าโกรธเกรี้ยวหน้าเขียวกระโชกเขี้ยวโง้ง
เสียงกระดูกและเนื้อฉีกขาดระเบิดลั่นขึ้นในชั่วพริบตา!
ลมหยินยะเยือกบาดกระดูกพัดกรรโชกขึ้นในถ้ำ เปลวไฟถูกพัดจนไหววูบอย่างรุนแรง ทัศนวิสัยลดฮวบลงไปหลายระดับ ท่ามกลางเงามืดคล้ายมองเห็นเส้นด้ายสีแดงที่พันกันยุ่งเหยิงถูกคลายออก สัตว์ประหลาดที่แสยะยิ้มชั่วร้ายกระชากตัวเองหลุดออกมาจากร่างของนายทหาร สิ่งที่ทะลักตามออกมาไม่ใช่เลือดสด หากแต่เป็นสีเทาดำแห้งกรังโรยรา!
หางยาวเหยียดของมันพาเอาสายลมคาวคลื่นไส้ฟาดสะบัด เสียงดังเพียะระเบิดลั่นหมายจะฟาดเข้าใส่หลวงจีนปู้จั่นที่อยู่ตรงหน้าในระยะประชิด
"อวดดีนัก! กล้ามาสามหาวต่อหน้าอาตมางั้นรึ!"