0067 บทที่ 67 มองเห็นแวว

บทที่ 67 มองเห็นแวว

การคุยโม้โอ้อวดตลอดทางจนถึงตอนท้าย สุดท้ายก็กลายเป็นการตอบคำถามอยู่ฝ่ายเดียวของเหมยไจซิงต่ออู่เต้าไปเสียแล้ว

นี่ถือเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง

การที่เหมยไจซิงพูดคุยกับอู่เต้ามากขนาดนี้ และคอยชี้แนะให้สายตาของเขาเปิดกว้างขึ้นจนมองไปถึงระดับใต้หล้าและส่วนกลางกับส่วนภูมิภาค ย่อมแฝงไว้ด้วยความชื่นชมและต้องการสั่งสอนขัดเกลา เหมยฟูจื่อเป็นคนของหอปราบยุทธ์ และหอปราบยุทธ์โดยนิตินัยก็ขึ้นตรงต่อส่วนกลาง ความหมายของมันจึงชัดเจนยิ่งนัก

อีกทั้งพวกเขายังมีน้ำใจพอที่จะไม่ซักไซ้ถึงที่มาของวิชาสืบทอดของอู่เต้า

ปูมหลังอันน้อยนิดของอู่เต้า สืบดูประเดี๋ยวเดียวก็รู้หมด

ยุคสมัยนี้ใครบ้างจะไม่มีความลับติดตัวอยู่บ้างเล่า