กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 52 ไอกระบี่พุ่งทะลวงเวหา
ให้ตายสิ เจ้าตัวดี!
อู่เต้าอดขำไม่ได้ เขาคิดไม่ถึงเลยว่าไท่อาจะมีความสามารถแบบนี้ด้วย ต้องบอกว่าสมกับเป็นอาวุธที่มีจิตวิญญาณงั้นเหรอ ไม่เพียงปรับตัวเข้ากันได้ดีและคอยปกป้องนาย แต่ยังรับรู้ได้อย่างเฉียบไวอีกว่าอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเอง
แต่เล่นซัดเมล็ดเคราะห์หายไปทีเดียว 5 แต้มแบบนี้
ก็ทำเอาอู่เต้าเข้าใจได้ทันทีว่า เจ้าไท่อานี่ก็คงเป็นหลุมไร้ก้นขนาดย่อมๆ เหมือนกัน หากคิดจะขุนให้โตจริงๆ ต้นทุนทรัพย์สินอันน้อยนิดของเขานี่ไม่พอให้มันยาไส้แน่ ทว่าพิจารณาจากความพิเศษของอาวุธแล้ว อู่เต้ากลับรู้สึกว่าการอัปแต้มลงบนอาวุธนั้นคุ้มค่าต่อราคาอย่างยิ่ง หากมีวันใดที่สามารถอัปไปจนถึงระดับศาสตราวุธเทพในนิยายบำเพ็ญเซียนได้ละก็ นั่นนับว่าคุ้มทุนแน่นอน!
เมื่อโยนเมล็ดเคราะห์ 5 แต้มลงไป
ไท่อาก็เกิดความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ ขึ้น