0024 บทที่ 24 มิตรสหาย

บทที่ 24 มิตรสหาย

"จื่อกู้ คืนนี้ฉันบุ่มบ่ามมาหา เห็นแก่ที่เราเรียนด้วยกันมาสิบปีและเป็นเพื่อนสนิทกัน ช่วยฉันสักครั้งเถอะ"

ตอนนี้อู่เต้าที่ยืนอยู่นอกประตูเอาผ้าผืนหนึ่งห่อไท่อาเอาไว้

แม้จะเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วและไม่มีคราบเลือด ทว่ากลิ่นสนิมเหล็กคละคลุ้งบนตัวยังคงไม่จางหายไปในทันที อย่าว่าแต่อะไรเลย ต่อให้เป็นเด็กสามขวบก็คงเดาออกว่าอู่เต้าเพิ่งจะไปฆ่าคนมา

หลูก่งตกตะลึง

เขามองอู่เต้าราวกับเพิ่งเคยรู้จักเป็นครั้งแรก หลังยืนอึ้งไปชั่วครู่ก็รีบชะโงกหน้ามองซ้ายแลขวา พอเห็นว่าไม่มีใครจึงคว้าตัวอู่เต้าดึงเข้ามาในบ้านทันที บ้านพักหลังนี้พ่อของหลูก่งซื้อไว้ให้เขาพักผ่อนบ่มเพาะจิตใจตอนมาเรียนหนังสือที่หนานถัง ทำเลค่อนข้างเงียบสงบ จึงแทบไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครสังเกตเห็นอู่เต้ามาเยือนในยามวิกาล

"ซินจั๋ว นายไปทำอะไรมา..."