0017 บทที่ 17 การเข่นฆ่า

บทที่ 17 การเข่นฆ่า

"เจ้าหก" เหมือนจะตัวสูงขึ้นมาในพริบตาหรือเปล่า

ยามนี้ราตรีกาลมืดมิดสนิท พอไฟดับก็ยังไม่ทันได้จุดเทียน แม้หมูป่าลายจะรู้สึกแปลกใจอยู่บ้างแต่ก็ไม่มีเวลาให้คิด ด้วยความเคยชินจึงเงื้อมือตบไปที่หัวของ "เจ้าหก" ฉาดหนึ่ง

"มึงนี่มัน..."

ฉับ!

คล้ายมีประกายแสงเย็นเยียบวาบผ่านไปท่ามกลางผู้คน

"เอ๊ะ?"

จู่ๆ หมูป่าลายก็รู้สึกร้อนผ่าวที่ลำคอ มือที่เงื้อค้างอยู่ชะงักลงโดยไม่รู้ตัว ส่วนคนอื่นๆ ก็รู้สึกแปลกใจ ฝนยังไม่ทันตกแล้วทำไมถึงมีละอองน้ำลอยคลุ้งขึ้นมาได้ หากพวกเขามีสายตาที่มองเห็นในความมืดได้ ก็จะพบว่าบริเวณใต้ขากรรไกรล่างไม่ถึงครึ่งข้อนิ้วของหมูป่าลายถูกปาดเป็นแผลเปิดรอยหนึ่ง

บาดแผลนั้นกำลังพ่นเลือดทะลักออกมาด้วยความรุนแรงระดับน่าขนลุก!