กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 2 ชีวิต
'นี่คือนิ้วทองคำของผมเหรอ'
อู่เต้าผู้ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าของเว็บนิยายชื่อดังมาอย่างลึกซึ้ง เรียกข้อมูลที่รับรู้ผ่านประสาทสัมผัสว่าระบบ ไม่ว่าสิ่งนี้จะเป็นอะไร แต่คำว่าระบบก็เรียกติดปากลื่นหู แถมยังมีความงดงามแห่งพลังอันเรียบง่ายไม่หวือหวา
การปรากฏขึ้นของระบบทำให้อู่เต้าสบายใจขึ้นมาก
ร่างคนชุดดำในความทรงจำมองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นสิ่งอัปมงคลสกปรก ในความทรงจำนอกจากโรงฝึกยุทธ์สารพัดแห่งกับกองทัพจูเซี่ยแล้ว ก็ไม่มีสัญลักษณ์แห่งพลังการต่อสู้ที่ชัดเจนและใช้การได้อีก เมื่อเทียบกับการปราบผีด้วยกำลังทางกายภาพ อู่เต้ารู้สึกว่าการใช้เวทมนตร์เอาชนะเวทมนตร์ในตอนนี้น่าเชื่อถือกว่า และระบบก็คือเวทมนตร์ของเขา
เขาเริ่มศึกษาระบบในประสาทสัมผัสอย่างกระตือรือร้น