ตอนที่ 273 ต่างก็ลงมือ

ตอนที่ 273 ต่างก็ลงมือ

“เหตุใดจะไม่ได้เล่า” หมี่อี้หนิงมองท่านเหวิน

ท่านเหวินรีบค้อมกายคารวะหมี่อี้หนิง

“ใต้เท้า ข้าน้อยเข้าใจความหมายของใต้เท้าแล้ว เด็กเหล่านั้นอย่างไรก็เคยอยู่บนภูเขาลูกนั้น แม้จะไม่เคยลงน้ำ แต่หากบังเอิญรู้เรื่องอื่นเข้าแม้เพียงเล็กน้อย ย่อมกลายเป็นภัยใหญ่หลวง

หลักการถอนหญ้าต้องถอนรากถอนโคนย่อมไม่ผิด

ทว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา

คนเหล่านั้นเป็นผู้ที่ท่านผู้ตรวจราชการช่วยลงมาจากภูเขา สำหรับท่านผู้ตรวจราชการแล้ว นั่นคือผลงาน เป็นความชอบในการปราบโจรของเขา

หลังกลับเมืองหลวง เรื่องเหล่านี้ล้วนต้องเขียนลงในฎีกาเพื่อถวายแด่ราชวงศ์

ยามนี้เขานำเด็กเหล่านั้นไปจัดให้อยู่ในสถานสงเคราะห์แห่งหลานหลิง ก็เพื่อฎีกาฉบับนั้นหลังกลับเมืองหลวงในภายภาคหน้า