กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 216 เจ้าไม่สงสารข้า
งานเลี้ยงวันเกิดของฮูหยินผู้เฒ่าชีจบลงอย่างกร่อย ๆ
ทันทีที่องค์หญิงผิงหนิงพาคนตระกูลเย่จากไป เหล่าฮูหยินที่เหลือต่างก็หาข้ออ้างทยอยขอตัวกลับก่อน
ลานบ้านที่เดิมทีคึกคักพลันเงียบสงัดลงในชั่วพริบตา
แม้แต่คณะงิ้วก็ยังไม่รู้ว่าควรแสดงงิ้วชุดถัดไปต่อหรือไม่
ฮูหยินผู้เฒ่าชียืนนิ่งอยู่กลางลานบ้าน มองงานเลี้ยงที่ว่างเปล่าทั่วทั้งลาน ความรู้สึกนั้นราวกับหลังจากจุดปืนใหญ่ไปแล้ว เหลือเพียงเศษกระดาษเกลื่อนพื้น
ดวงตาของฮูหยินหลิวแดงก่ำ หลังจากยอบกายคำนับฮูหยินผู้เฒ่าชี นางก็พาหญิงรับใช้ออกจากลานบ้านไปเช่นกัน
ท้ายที่สุด ฮูหยินผู้เฒ่าคนหนึ่งที่สนิทสนมกับฮูหยินผู้เฒ่าชีมาโดยตลอดก็ค่อย ๆ เดินมาหยุดตรงหน้านาง
“พี่หญิงใหญ่ เจ้าวางใจผิดแล้วจริง ๆ
เจ้าคิดแต่จะเชิดชูวงศ์ตระกูล จึงตั้งใจอบรมสั่งสอนลูกให้ดี