ตอนที่ 136 เสแสร้งไปก็ไร้ประโยชน์

ตอนที่ 136 เสแสร้งไปก็ไร้ประโยชน์

จักรพรรดิเซียวอู่ทอดพระเนตรองค์ชายสิบสองที่มีสีหน้าไม่อยากเชื่อ จากนั้นจึงเหลือบมองหูโจวเฉวียนซึ่งยืนอยู่ข้างพระองค์

เพียงแค่สายตานี้ ท่านขันทีหูก็เข้าใจความหมายแล้ว

ฝ่าบาทมีเรื่องส่วนพระองค์จะตรัสกับองค์ชายสิบสอง

เขารีบก้าวเร็ว ๆ ไปยังประตูห้องหนังสือ ไล่ขันทีและองครักษ์ที่รออยู่หน้าประตูออกไปจนหมด แล้วเฝ้าอยู่หน้าประตูด้วยตนเอง ก่อนจะค่อย ๆ ปิดประตูลง

ทันทีที่ประตูปิดลง จักรพรรดิเซียวอู่ก็เสด็จลงจากบัลลังก์มังกร มาหยุดอยู่เบื้องหน้าองค์ชายสิบสองที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น

องค์ชายสิบสองเงยหน้าขึ้น มองจักรพรรดิเซียวอู่อย่างไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย

“พูดมา! เหตุใดจึงไม่ไป?” จักรพรรดิเซียวอู่ตรัสถาม

“ข้ารังเกียจว่าตำแหน่งเล็กเกินไป ระดับห้าเชียว! ไม่คู่ควรกับสถานะของข้า” องค์ชายสิบสองกล่าวด้วยสีหน้าทะเล้น