กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 125 วาจาฉะฉาน
เมื่อเห็นตาเฒ่าชิวจ้องมองตนด้วยดวงตาลุกเป็นไฟ ทั้งยังใช้นิ้วมือชี้มาที่ตน
“เจ้าคนไร้ยางอายต่ำช้า…”
คำพูดของตาเฒ่าชิวยังกล่าวไม่ทันจบ เย่ฉือซูก็รีบเอ่ยต่อทันที ตัดบทเขาไม่เปิดโอกาสให้เขาพูด
“จะชี้อะไรนักหนา! นักปราชญ์ไม่ได้สอนเจ้าหรือว่าต้องรู้จักมารยาท
เจ้าดูพวกหานหลินคนอื่นเถิด มีผู้ใดเหมือนเจ้า ที่ไม่รู้จักละอายแก่หน้า เที่ยวอาละวาดลงไปดิ้นกลิ้งกับพื้นเช่นนี้บ้าง
ยังจะเรียกตนเองว่าราชบัณฑิตอีกหรือ เจ้าน่าจะไปเรียนขี้เสียมากกว่า!”
เย่ฉือซูเข้าใจแก่นแท้ของการทะเลาะวิวาทเป็นอย่างดี
สิ่งสำคัญคือต้องไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้เปิดปาก หากทำให้อีกฝ่ายโกรธจนตายได้ก็ยิ่งประเสริฐ
ตาเฒ่าชิวผู้นี้ไม่ได้วางแผนเอาไว้หมดแล้วหรอกหรือ