เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 94 อบรมสั่งสอน
เมื่อเห็นสีหน้าอัดอั้นของอนุเว่ย เย่ฉือซูก็อยากหัวเราะอยู่บ้าง
ทว่านางหัวเราะไม่ได้ ยังคงต้องอดทนเกลี้ยกล่อมต่อไป
ใครจะรู้ว่าในภายภาคหน้า อนุเว่ยจะเอาแต่พร่ำบ่นใส่เย่ซวี่หุยทั้งวันหรือไม่เล่า!
“ท่านแม่ ท่านดูแคลนที่คุณชายซวี่อยากเป็นช่างฝีมือชั้นดีในภายหน้าหรือเจ้าคะ?” เย่ฉือซูถาม
อนุเว่ยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ สองครั้ง พยายามทำให้สีหน้าของตนสงบลงสักหน่อย
“ก็ไม่ใช่ความหมายเช่นนั้น เพียงแต่ช่างฝีมืออย่างไรก็ฟังดูไม่ค่อยดีเท่าไร ย่อมด้อยกว่าการร่ำเรียนหนังสือแล้วเข้ารับราชการอยู่เล็กน้อย
นักปราชญ์ ชาวนา ช่าง พาณิชย์นี่นา!”
“เช่นนั้นท่านก็ดูแคลนท่านพ่อหรือเจ้าคะ? ท่านพ่อเองก็มิใช่พ่อค้าเดินทางหรอกหรือ?
หากเป็นไปตามคำกล่าวของท่าน เช่นนั้นก็มิใช่ด้อยกว่าช่างฝีมือเสียอีกหรือเจ้าคะ!” เย่ฉือซูกล่าวอย่างไม่เกรงใจ