กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 53 เจ้าทำได้หรือไม่
“เที่ยวหอคณิกาหรือ?” หลิวหมิงเฉิงขมวดคิ้วแน่นโดยไม่รู้ตัว
“ใช่แล้ว! นอกจากดื่มชาและฟังฉินที่ชุนปู้หว่านแล้ว เวลาที่เหลือของคุณชายสองผู้นั้นล้วนใช้ไปกับการเที่ยวหอคณิกา
อีกทั้งเมื่อสองวันก่อน เขายังไปร้านผ้าไหมด้วย” ตาเฒ่ากล่าวต่อ
หลิวหมิงเฉิงเม้มริมฝีปากแน่น
หอคณิกา... เหตุใดต้องเป็นหอคณิกาอีกแล้ว!
จู่ ๆ เขาก็นึกถึงความอัปยศที่ได้รับในหอคณิกาเมื่อครั้งอยู่เมืองหลวง
ก็แค่ยอดคณิกานางหนึ่งเท่านั้น เจ้าสองคนนั่น...
เจ้าหมอนั่นช่างสันดานสุนัขแก้ไม่หายจริง ๆ!
ไม่นานนัก หลิวหมิงเฉิงก็พบปัญหาข้อหนึ่ง