ตอนที่ 28 เป็นสมุห์บัญชีน่าเสียดาย

ตอนที่ 28 เป็นสมุห์บัญชีน่าเสียดาย

“พี่สิบสอง ท่านจะไปขายผ้าลายดอกจริง ๆ หรือ

หากเรื่องนี้แพร่กลับไปถึงเมืองหลวง พวกนักปราชญ์คร่ำครึเหล่านั้นคงหัวเราะจนฟันร่วงเป็นแน่!

แต่ท่านวางใจเถิด ตราบใดที่มีน้องชายอย่างข้าอยู่ ข้าจะปิดบังเรื่องนี้ไว้ในเมืองกูซูให้มิดชิด จะไม่ปล่อยให้แพร่กลับไปถึงเมืองหลวงเด็ดขาด”

เมื่อเห็นมุมปากของเซียวรั่วหลินแทบจะฉีกไปถึงโคนหู องค์ชายสิบสองก็กลอกตาใส่เขาครั้งใหญ่

“เป็นอย่างที่ข้าคาดไว้ไม่มีผิด ป้าตงคงบอกเรื่องนี้แก่นายท่านเย่แล้วแน่ ๆ” องค์ชายสิบสองกล่าวอย่างเฉยชา

“แต่นั่นคือการขายผ้าลายดอกเชียวนะ!” เซียวรั่วหลินขยับเข้ามาใกล้อีกครั้งด้วยท่าทางยียวน