ตอนที่ 15 ต้องหนัก ต้องแพง ต้องใหญ่

ตอนที่ 15 ต้องหนัก ต้องแพง ต้องใหญ่

หลังจากอนุซูพูดคุยกับฮูหยินซูอีกสองสามประโยค นางก็จากไป

ฮูหยินซูส่งอนุซูออกไปแล้ว ก็ยืนนิ่งเหม่อลอยอยู่ในโถงรับแขกครู่ใหญ่

กระทั่งซูเสี้ยวเซิงออกมาจากห้องอีกห้องหนึ่ง นางจึงได้สติกลับคืนมา

“นายท่านผู้เฒ่าและท่านย่าใหญ่ตระกูลเย่ส่งมาให้

ดูท่าพวกเขาคงยอมรับเจ้าแล้ว ทั้งยังมองเจ้าเป็นลูกเขยของตระกูลเย่ด้วย” ฮูหยินซูเปิดหีบไม้ที่อนุซูส่งมาให้ต่อหน้าซูเสี้ยวเซิง

ทันทีที่เปิดหีบไม้ สองแม่ลูกต่างก็ชะงักไป

ใต้หีบไม้ปูทับด้วยก้อนทองขนาดเท่านิ้วโป้งอันประณีตถึงสองชั้น

ล้วนเป็นรูปแบบจอหงวนสอบได้ที่หนึ่ง…

มิน่าเล่า เมื่อครู่ตอนฮูหยินซูยื่นหีบให้ จึงรู้สึกว่าค่อนข้างหนัก