กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 190 หลินไป่เหอผู้ไร้ยางอาย
ใบหน้าของหลินไป่เหอเขียวคล้ำลงทันที ให้ตายเถอะ? จบกัน นี่มันเตะเข้าตอเข้าแล้ว
ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาทรุดเข่าลงกับพื้นดังปัง
เขาก้มกราบลงกับพื้นอย่างนอบน้อมแล้วร้องตะโกนเสียงหลง “นายท่านไว้ชีวิตด้วย ข้ายินดีรับใช้ท่าน ขอเพียงไว้ชีวิตทาสผู้นี้เถิด”
ลู่เหว่ยถึงกับตกตะลึงกับเจ้าคนไร้ยางอายผู้นี้ เขาเคยเห็นคนไร้ยางอายมามาก แต่ไม่เคยเห็นใครไร้ยางอายถึงเพียงนี้
ฆ่าคนอย่างเด็ดขาด แต่การขอชีวิตกลับเด็ดขาดยิ่งกว่า ไม่น่าเชื่อว่าลู่เหว่ยจะเริ่มรู้สึกเสียดายฝีมือขึ้นมาจริงๆ