กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 144 บทกวีที่ดี
ร่างเงาที่จุดเดิมยังไม่ทันจางหาย ลู่เหว่ยก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าจางรั่วรั่วแล้ว ทำเอาเธอตกใจจนสะดุ้ง
จางรั่วรั่วกะพริบตาปริบ ๆ ถามอย่างสงสัย “นิสัยไม่ดีเลย ตกใจหมด นี่เป็นทักษะที่คุณเรียนมาเหรอ? ทักษะไหนทำไมถึงเร็วขนาดนี้?”
ลู่เหว่ยหัวเราะเบา ๆ “วิชาตัวเบาวายุคลั่ง”
จางรั่วรั่วมองลู่เหว่ยอย่างสงสัย “วิชาตัวเบาวายุคลั่งฉันก็เรียนนะ ทำไมถึงไม่เร็วเท่าคุณล่ะ?”