กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 118 ผมขอเป็นสัตว์ขี่ให้เจ้านายได้ไหม
ความเร็วของหมาป่าทมิฬนั้นรวดเร็วมาก เพียงพริบตาเดียวมันก็วิ่งหายไปแล้ว
แม้ความเร็วของลู่เหว่ยและเสี่ยวไป๋จะไม่ช้า แต่ช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ก็ยากที่จะไล่ตามมันทัน
ไล่ตามมาได้กว่าครึ่งชั่วโมง เจ้าตัวดีก็นำทางทั้งสองคนวนเวียนอยู่บนเกาะไม่หยุดหย่อน
ลู่เหว่ยเห็นว่าหากไล่ตามเช่นนี้ต่อไป ต่อให้ถึงค่ำก็คงจับเจ้าตัวดีไม่ได้ จึงตัดสินใจแยกเป็นสองทางเพื่อล้อมจับ
“เสี่ยวไป๋ เธอไปทางนั้น ส่วนฉันจะไปทางนี้”
เสี่ยวไป๋พยักหน้า “อืม เจ้านายระวังตัวด้วยนะ ถ้าสู้มันไม่ได้ แค่ยื้อเวลามันไว้ก็พอ หนูจะรีบตามไปเร็ว ๆ นี้”