Chapter 0002

ตอนที่ 2 โชคลาภคริติคอลทำงาน

ไม่ใช่แล้วสิแบบนี้

ลู่เหว่ยพลันได้สติขึ้นมา ในเมื่อคนอื่นในหอประมูลนี้สามารถนำของมาวางขายได้ นั่นไม่ได้หมายความว่าทุกคนต่างก็มีระบบหรอกหรือ

ที่แท้ของสิ่งนี้ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่มีงั้นหรือ

บ้าเอ๊ย นึกว่าตัวเองเป็นบุตรแห่งสวรรค์ ที่แท้ก็เป็นเพียงความเข้าใจผิดของตัวเองทั้งนั้น

ก็ยังคงเหมือนชาติก่อน เป็นเพียงหนึ่งในผู้คนธรรมดาสามัญทั่วไปเท่านั้น

แม้ในใจจะรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง แต่ลู่เหว่ยก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว

ชาติก่อนจุดเริ่มต้นก็ยากลำบากเช่นกัน ไม่ใช่ว่าพยายามจนได้เลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือนหรอกหรือ

แม้จะไม่ได้ร่ำรวยล้นฟ้า แต่ก็กินอิ่มนอนหลับ ไม่ได้ดีเลิศเลอแต่ก็ยังดีกว่าคนอื่นอีกมาก

ชาตินี้ก็ไม่ได้ต้องการอะไรมาก ขอแค่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขจนแก่ตายก็พอแล้ว