กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 26 วาฬสเปิร์มถวายสมบัติ
มันยังขยับได้จริง ๆ ด้วย
ลู่เป่ามองดูหนวดของหมึกยักษ์ที่ยังคงมีหน่วยความจำกล้ามเนื้อบิดไปมา เขาหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกพลางกล่าวว่า “แกกินเถอะ แกกินเถอะ ฉันกินไม่ลงหรอก ขอบใจนะ!”
ช่างเป็นเจ้าตัวโตที่น่ารักจริง ๆ โชคดีที่ได้มันช่วยเอาไว้ ไม่อย่างนั้นถึงวาฬสเปิร์มจะจัดการหมึกยักษ์ได้ แต่สถานการณ์แบบนี้คงต้องใช้เวลานานมากแน่
เพราะหมึกยักษ์ตัวนี้มันใหญ่เกินไปจริง ๆ
วาฬสเปิร์มเอาแต่เอาหัวโต ๆ ดันเขาเพื่อส่งสัญญาณ แต่ลู่เป่ากินไม่ลงจริง ๆ เจ้าตัวโตขนาดนี้ เขาจะกินเข้าไปได้อย่างไร? กินเป็นปีก็กินไม่หมดหรอก!