เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 429 ชีวิตประจำวัน เหตุไม่คาดฝัน
ยามพลบค่ำ แสงอาทิตย์อัสดงย้อมขอบฟ้าจนกลายเป็นสีแดงชาด เมืองฮั่นหนิงถูกโอบล้อมอยู่ภายใต้ไออุ่นละมุนตา ราวกับช่วยขับไล่ความเหน็บหนาวของฤดูเหมันต์ให้เจือจางมลายหายไปไม่น้อย
เจียงหลี่หลี่จอดรถเทียบในโรงจอดรถชั้นใต้ดิน ปลดเข็มขัดนิรภัย เปิดประตูรถ กำลังจะก้าวลงจากรถ ทว่าเมื่อฉุกคิดบางอย่างได้จึงดึงประตูปิดลงตามเดิม
เธอหยิบกล่องเครื่องสำอางออกมาจากกระเป๋า เปิดกระจกบานเล็ก จัดแจงแต่งเติมใบหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหยิบลิปสติกขึ้นมาทาไล้ริมฝีปาก เมื่อตรวจสอบความเรียบร้อยจนมั่นใจว่าไม่มีสิ่งใดบกพร่องแล้ว จึงก้าวลงจากรถ
ในบางครั้ง เธอก็อดขบขันกับความคิดเล็กคิดน้อยอันแสนละเอียดอ่อนของตนเองมิได้
ทั้งที่คบหาอยู่เคียงข้างกันมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้แล้ว ทว่าทุกคราวที่ต้องพบหน้ากัน เธอก็ยังคงปรารถนาที่จะนำด้านที่ดีที่สุดของตนเองไปอวดสายตาของอีกฝ่ายอยู่เสมอ
อีกทั้ง เธอยังรู้สึกว่าสภาวะเช่นนี้ ไม่ว่าจะผ่านพ้นไปอีกกี่ปีต่อกี่ปี ก็คงจะไม่มีวันแปรเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน
ทุกครั้งที่ได้เห็นประกายตาอันประหลาดใจระคนปลาบปลื้มที่ฉายชัดออกมาโดยไม่รู้ตัวของเขา ยามที่ได้สบตากับเธอ หัวใจของเธอก็จะพองโตเปี่ยมสุขยิ่งนัก
"และได้จัดพิธีมงคลสมรสแบบทิเบตอันยิ่งใหญ่สมเกียรติให้แก่คู่บ่าวสาวคู่นี้..."
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ตัวบ้าน โทรทัศน์กำลังเปิดฉายสารคดีเรื่องหนึ่ง ซึ่งบอกเล่าถึงขนบธรรมเนียมประเพณีการแต่งงานอันแตกต่างหลากหลายของแต่ละชนเผ่า