เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 426 การสัมภาษณ์รอบสุดท้าย ความจริงใจคือท่าไม้ตายที่ไร้เทียมทาน
อี้หยางยังคงมีความรู้สึกผิดและเกรงใจอยู่บ้างเล็กน้อย
เพราะหากมองจากมุมมองของจ้าวผิง อีกฝ่ายอุตส่าห์ปูทางคำปลอบโยนมาเสียดิบดี ทว่าสุดท้ายกลับกลายเป็นคนที่ต้องการการปลอบโยนเสียเอง
แน่นอนว่า การที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นหาใช่เจตนาของอี้หยางไม่ เพราะในฐานะ 'ผู้ได้รับการเสนอชื่อที่คังซินวางตัวไว้ล่วงหน้า' เรื่องพรรค์นี้ย่อมไม่สะดวกที่จะนำมาป่าวประกาศให้รับรู้กันโดยทั่วไป
ขั้นตอนต่อไปจึงทำได้เพียงแกล้งทำเป็นไขสือต่อไปเท่านั้น
โชคยังดีที่จ้าวผิงเป็นคนที่รู้จักปรับสภาพจิตใจของตนเองได้เป็นอย่างดี
อีกทั้งสำหรับเขาแล้ว การได้เข้าไปฝึกงานในกองทุนหมิงห่าว ก็หาได้มีเหตุผลที่จำเป็นต้องไปให้ได้ขนาดนั้นไม่
สำหรับเขา มันเป็นเพียงกระดูกไก่ที่ไร้รสชาติ ทว่าทิ้งไปก็เสียดายเท่านั้น
เมื่อสอบไม่ติด เช่นนี้ก็ย่อมทำให้เขาสามารถทุ่มเทสมาธิให้กับการทำสตาร์ทอัพธุรกิจได้อย่างเต็มเหนี่ยว
หลังจากตกตะลึงไปชั่วครู่ จ้าวผิงก็หัวเราะแห้งๆ ออกมา "ช่าง... เหนือความคาดหมายจริงๆ นะเนี่ย ฮ่าๆ... ฮะๆ..."