เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 422 กองทุนหมิงห่าว
หลังจากเปิดภาคเรียน บรรยากาศทั่วทั้งรั้วมหาวิทยาลัยก็กลับคืนสู่ความยุ่งเหยิงวุ่นวายอีกครั้ง
อี้หยางย่อมไม่ลืมเลือนสถานะหัวหน้าห้องของตนเอง
หากจะว่าไปแล้ว หน้าที่หัวหน้าห้องของเขานั้นเรียกไม่ได้ว่าปฏิบัติงานได้อย่างดีเลิศไร้ที่ติ อย่างน้อยในแง่ของความคิดริเริ่มสร้างสรรค์กิจกรรม เขาย่อมไม่มีเวลาและเรี่ยวแรงมาทุ่มเทให้มากนัก
ทว่าสำหรับภารกิจประจำวันที่อาจารย์ที่ปรึกษามอบหมายลงมา เขาก็ยังคงจัดการสะสางให้อย่างหนักแน่นและราบรื่นเสมอ
เมื่อเทียบกันแล้ว หลัวจือปั๋วในฐานะเลขาธิการสาขาพรรคเยาวชน กลับต้องง่วนวุ่นวายกว่ามากนัก
หลัวจือปั๋วเพลิดเพลินกับหน้าที่นี้อย่างยิ่ง ในช่วงแรกเธอยังกังวลว่าตนเองจะแย่งความโดดเด่นไปจากอี้หยาง ทว่าเมื่อค่อยๆ สังเกตเห็นว่าเขาไม่ได้ใส่ใจในเรื่องนี้เลย ความกล้าของเธอก็พลอยเพิ่มพูนขึ้นตามไปด้วย
เรื่องราวหยุมหยิมจิปาถะที่เป็นงานภายใน จึงตกเป็นหน้าที่ของเธอในการจัดการ ขณะที่งานที่ต้องประสานงานกับภายนอก เช่น การติดต่อกับสโมสรนักศึกษา หรือชมรมต่างๆ งานเหล่านี้สำหรับเธอนับเป็นเรื่องที่รับมือยากยิ่ง ทว่าสำหรับอี้หยางแล้ว กลับเป็นเรื่องที่ยกหูโทรศัพท์เพียงไม่กี่สายก็จัดการได้เรียบร้อย
ด้วยเหตุนี้ ชั้นปีที่สอง ห้องหนึ่ง คณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ จึงค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปแบบที่อี้หยางดูแลกิจการภายนอก และหลัวจือปั๋วดูแลกิจการภายในไปโดยปริยาย