เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 410 ลู่ติ่งเซิ่ง
ในช่วงเวลาต่อมา อี้หยางไม่ได้รีบร้อนไปทำเรื่องอื่นใด หากแต่มุ่งมั่นทุ่มเทสมาธิไปกับการจัดการเรื่องการเข้าเรียนต่อของอี้ชวนอย่างเต็มที่
แน่นอนว่า เรื่องนี้ฟังดูเหมือนจะเรียบง่าย ทว่าในความเป็นจริงกลับมีความซับซ้อนอยู่ไม่น้อย
เรื่องการย้ายทะเบียนนักเรียนย่อมไม่ต้องพูดถึง ก็แค่การวิ่งเรื่องขอตราประทับตามสถานที่ต่างๆ ในระหว่างนั้นเขาได้พาอี้ชวนกลับไปที่อำเภอชิงเหออยู่หลายรอบ วิ่งเข้าออกทั้งโรงเรียน สำนักงานเขตการศึกษา และหน่วยงานต่างๆ มากมาย แต่เมื่อเกี่ยวข้องกับการข้ามพื้นที่ การเดินทางไปกลับ ตลอดจนการตรวจร่างกาย จึงทำให้ขั้นตอนต่างๆ ค่อนข้างยุ่งยากวุ่นวาย
แน่นอนว่าได้แวะกลับไปที่บ้านด้วย เพื่อไปเอาสมุดทะเบียนบ้านและเอกสารจำเป็น
คุณอาสองรั้งตัวไว้กินข้าวกลางวัน พลางเอ่ยถามรายละเอียดเรื่องการเข้าเรียน อี้ชวนอึกอักตอบไม่ถูกว่าควรจะพูดอย่างไรดี ทว่าอี้หยางกลับมีสีหน้าสุขุมเยือกเย็น ตอบคำถามได้อย่างไหลลื่นไร้รอยต่อ
แม้อี้ซานจะรู้สึกแปลกๆ อยู่บ้าง ทว่าเรื่องนี้เขาก็ไม่มีทางตรวจสอบความจริงได้ ทำได้เพียงคิดในใจว่า อี้หยางคงไม่มีทางร่วมมือกับอี้ชวนมาหลอกลวงผู้ใหญ่หรอก
พอกินอาหารกลางวันเสร็จ อี้หยางก็พาอี้ชวนออกเดินทางต่อทันที
อี้ซานรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงกำชับให้พวกเขาเดินทางด้วยความระมัดระวัง
เขารู้ดีแก่ใจว่า การที่ตนเองตามไปด้วยรังแต่จะไปเกะกะวุ่นวายเปล่าๆ รอให้ถึงวันเปิดภาคเรียนค่อยเดินทางไปด้วยกันอีกรอบจะดีกว่า