เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 384 ปกป้องคนของตัวเอง
ก่อนที่อี้ฟางกับซุนฟู่กุ้ยจะเดินมาที่นี่ ทั้งสองคนดื่มเหล้าเข้าไปไม่น้อยแล้ว ทว่าก็ไม่เป็นไร ทั้งคู่ต่างเป็นคนชอบดื่มเหล้าเป็นทุนเดิม อยู่บ้านไม่มีอะไรทำแค่ทำกับข้าวสองอย่างก็ต้องกระดกเหล้าสักสองกึ๊บ ในโอกาสแบบนี้ย่อมต้องดื่มให้เต็มคราบอย่างแน่นอน
ซุนฟู่กุ้ยพูดขึ้นว่า "เอาแบบนี้นะ พวกเรามาชนแก้วดื่มให้หมดแก้วพร้อมกันก่อน!"
ทันใดนั้นก็มีคนเอ่ยแซวขึ้นมาทันที "เฒ่าซุน วันนี้แกดูคึกคักเป็นพิเศษเลยนะ! พอคารวะทุกคนเสร็จแล้ว จะเดินคารวะทีละคนต่อเลยไหมล่ะ?"
"ทีละคนก็ทีละคนสิ!" อี้ฟางแผดเสียงดังลั่น "แต่ในเมื่อแกเป็นคนทักขึ้นมา ถ้าพวกเราคารวะทีละคน แกก็ต้องคารวะทีละคนด้วยเหมือนกัน กล้าหรือเปล่าล่ะ!"
จากนั้นก็มีคนส่งเสียงเฮโลเฮฮา คนที่เอ่ยแซวเมื่อครู่จึงรีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน "พอเลยๆ... ฉันขอบายดีกว่า"
ซุนฟู่กุ้ยส่งเสียงหึพลางเชิดหน้าพูดอย่างได้ใจว่า "ไม่กล้าก็อย่ามาส่งเสียงแซวมั่วซั่วสิวะ!"
ทุกคนร่วมกันดื่มหมดแก้ว ในมือของอี้หยางเป็นน้ำชา ส่วนในมือของเจียงหลี่หลี่เป็นเครื่องดื่มโยเกิร์ต
ซุนฟู่กุ้ยสังเกตเห็นอี้หยางกับเจียงหลี่หลี่ตั้งนานแล้ว
ความจริงเรื่องที่เกิดขึ้นตรงโต๊ะไพ่เมื่อครู่นี้ แม้จะทำให้เขารู้สึกขัดใจอยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นพัฒนาไปเป็นความเกลียดชัง เพียงแต่ทำให้เขาหันมาให้ความสนใจคนทั้งสองมากขึ้นเท่านั้น