เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 365 สมความปรารถนา
ฟ้าเพิ่งจะสาง เมื่อคืนฝนตกต่อเนื่องยาวนาน ในที่สุดเช้าวันนี้ก็หยุดตกเสียที หมอกหนาทึบปกคลุมตึกสูงระฟ้าของตัวเมืองที่อยู่สุดสายตา จนมองไม่ออกว่าภายในนั้นมีสิ่งใดบ้าง ท้องฟ้าในระยะใกล้ยังคงดูมืดสลัว อากาศชื้นแฉะแผ่ไอเย็นเยียบราวกับจะแทรกซึมเข้าสู่เนื้อผ้า
ยามนี้สมาชิกสโมสรนักศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการกำลังง่วนอยู่กับการทำงาน
ในฐานะฝ่ายประสานงานภายนอก หลังจากดึงสปอนเซอร์มาได้แล้ว งานในส่วนของพวกเขาก็ถือว่าเสร็จสิ้นไปเกือบหมด ทว่าการจัดกิจกรรมใหญ่โตเช่นนี้ โดยเฉพาะในขั้นตอนการจัดเตรียมสถานที่ ย่อมต้องใช้กำลังคนจำนวนมาก ดังนั้นการจะปลีกตัวไปอยู่อย่างว่างเว้นจึงแทบเป็นไปไม่ได้เลย
ทว่าอย่างมากก็แค่ช่วยฝ่ายอื่นยกของนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้น
ในจุดนี้จึงไม่จำเป็นต้องมานั่งคิดเล็กคิดน้อย แม้งานในความรับผิดชอบของพวกเขาจะไม่มีคนจากฝ่ายอื่นเข้ามาช่วยแบ่งเบาได้ แต่หากคิดจะคอยหวังการตอบแทนที่เท่าเทียมกันในทุกๆ เรื่อง ก็คงจะดูคับแคบไร้วิสัยทัศน์จนเกินไป
การจัดสถานที่ส่วนใหญ่รับผิดชอบโดยฝ่ายสวัสดิการ ฝ่ายศิลปวัฒนธรรม และฝ่ายกีฬา ตอนนี้ประธานสโมสรนักศึกษากำลังบัญชาการให้เจ้าหน้าที่ขนย้ายสิ่งของไปมา ซุนหมิงเอินก้าวเข้าไปช่วยยก โดยเลือกโครงเหล็กที่มีน้ำหนักเบาตัวหนึ่งแล้วเดินไปยังหลังเวที