เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349 เพราะมีเธอ ฉันจึงอยากเป็นคนที่อบอุ่น
เรื่องราวในความฝันค่อนข้างเป็นนามธรรม ยากที่จะอธิบายออกมาได้อย่างชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทว่าความรู้สึกโดยรวมกลับแจ่มชัดยิ่ง โดยเฉพาะความรู้สึกหวามไหวซาบซ่านนั้นช่างใกล้เคียงกับความเป็นจริงเหลือเกิน
วันรุ่งขึ้นเป็นวันที่สายฝนโปรยปราย ตัวยังคงนอนเอกเขนกอยู่บนเตียง ทว่าข้างหูก็ได้ยินเสียงสายฝนพรำซัดสาดกระทบกระจกหน้าต่างดังซ่าๆ แล้ว ค่อยๆ ขยับตัวไปข้างขอบเตียง รูดเปิดผ้าม่านออก มองเห็นเมืองใหญ่ด้านนอกหน้าต่างถูกกลืนหายไปในม่านฝนที่โปรยปรายลงมาเป็นชั้นๆ เรียบร้อยแล้ว
สภาพอากาศเช่นนี้ ช่างยากที่จะปลุกเร้าอารมณ์อยากจะก้าวเท้าออกจากบ้านได้จริงๆ
อี้หยางเอนหลังพิงหัวเตียง หลับตาลง นึกย้อนไปถึงเรื่องราวเมื่อคืนนี้ แล้วก็รู้สึกขบขันขึ้นมา
อันที่จริง เมื่อคืนนี้ถือเป็นโอกาสที่ดีเยี่ยมมาก... โอกาสที่จะก้าวข้ามสู่ขั้นตอนสุดท้ายกับเจียงหลีหลี